Mazdutide

📦 Każde zamówienie jest objęte naszą Polityka Gwarancji Ponownej Wysyłki — jeśli Twoja przesyłka nie dotrze w ciągu 20 dni roboczych, wysyłamy ją ponownie.

Co to jest Mazdutide?

Mazdutide to długo działający syntetyczny podwójny agonista receptorów GLP-1 i glukagonu opracowany pod kodami rozwojowymi IBI362 (Innovent Biologics, licencjonowany od Eli Lilly LY3305677). Jest to jeden z najbardziej zaawansowanych związków w odnowionej fali farmakologii podwójnych agonistów pochodzących od oksyntomoduliny — podejście odmienne zarówno od programu wyłącznie GLP-1 (semaglutyd), jak i programu podwójnego agonisty GLP-1/GIP (tirzepatyd). Inspiracją strukturalną jest sama oksyntomodulina, 37-aminokwasowy produkt przetwarzania preproglukagonu w komórkach L jelit, który naturalnie aktywuje zarówno receptory GLP-1, jak i glukagonu. Endogenna oksyntomodulina ma bardzo krótką farmakokinetykę; mazdutyd rozwiązuje ten problem poprzez acylowaną modyfikację tłuszczową w reszcie lizyny, która umożliwia odwracalne wiązanie z albuminą surowicy i wydłuża okres półtrwania w osoczu wystarczająco, aby umożliwić podskórne podawanie raz w tygodniu w badaniach klinicznych.

Mazdutyd ma dojrzałą masę cząsteczkową wynoszącą około 4 865 Da, włącznie z modyfikacją acylową. Szkielet strukturalny zachowuje podwójną farmakologię receptorową oksyntomoduliny, podczas gdy wprowadzone substytucje zapewniają odporność na proteolityczne cięcie mediowane przez DPP-4, które w przeciwnym razie prowadziłoby do szybkiego klirensu. Mazdutyd jest wiodącym chińskim programem metabolicznym peptydów, z badaniami fazy 3 (GLORY-1 w otyłości, DREAMS-1 i DREAMS-2 w cukrzycy typu 2) wykazującymi redukcję masy ciała o około 15–17% w najwyższej dawce przez 48 tygodni. Poza Chinami mazdutyd nie został zatwierdzony nie jest zatwierdzony przez FDA, EMA, MHRA ani żaden inny główny zachodni regulator. W Chinach mazdutyd został zatwierdzony przez NMPA pod swoją początkową marką handlową — co czyni go jednym z pierwszych podwójnych agonistów inkretynowych peptydów, które otrzymały zgodę regulacyjną do stosowania u ludzi na świecie. Badawczy mazdutyd sprzedawany tutaj jest dostarczany tylko do użytku laboratoryjnego i nie jest przeznaczony do podawania ludziom lub zwierzętom. Dla porównania z potrójnym agonistą, który dodaje GIP do tej samej kombinacji GLP-1/glukagon, zobacz nasz Retatrutide stronę produktu.

Mechanizm działania — podwójna koaktywacja receptora GLP-1 / glukagonu

To, co wyróżnia mazdutyd mechanistycznie wśród obecnych podwójnych agonistycznych peptydów metabolicznych, to połączenie kanonicznej osi sytości/glikemicznej GLP-1 z osią energetyczną receptora glukagonu — a nie osi receptora GIP wykorzystywanej przez tirzepatyd. Profil podwójnego receptora powoduje komplementarne efekty w trzech głównych przedziałach udokumentowanych w opublikowanych badaniach:

• Aktywacja receptora GLP-1 — sytość, wydzielanie insuliny przez komórki β, opróżnianie żołądka — Mazdutyd aktywuje receptor GLP-1 na komórkach beta trzustki (wydzielanie insuliny zależne od glukozy), neuronach POMC w jądrze łukowatym podwzgórza (centralne sygnały sytości) i aferentach wagalnych żołądka (opóźnione opróżnianie żołądka). Ta część pokrywa się z mechanizmem semaglutydu i składnika GLP-1 tirzepatydów i retatrutydów.
• Aktywacja receptora glukagonu — wydatkowanie energii, mobilizacja lipidów wątrobowych, aktywacja brunatnej tkanki tłuszczowej — Charakterystyczną cechą mazdutydu jest jednoczesna aktywacja receptora glukagonu. Agonizm receptora glukagonu umiarkowanie zwiększa spoczynkowe wydatkowanie energii, napędza utlenianie kwasów tłuszczowych w wątrobie i mobilizację lipidów ze stłuszczonej wątroby oraz przyczynia się do aktywacji brunatnej tkanki tłuszczowej w opublikowanych badaniach na gryzoniach. Składnik wydatkowania energii jest tym, co odróżnia wieloagonisty zawierające glukagon (mazdutyd, retatrutyd, survodutyd) od efektu masy ciała peptydów wyłącznie GLP-1 i podwójnych peptydów GLP-1/GIP — te ostatnie powodują utratę masy ciała prawie wyłącznie poprzez zmniejszenie spożycia energii, podczas gdy agoniści zawierający glukagon dodają składnik metaboliczny.
• Równowaga aktywności receptorów i “paradoks glukagonu” — Wyzwaniem farmakologicznym w koagonizmie receptora glukagonu jest osiągnięcie korzystnego efektu netto: sam glukagon podnosi poziom glukozy poprzez stymulowanie wątrobowej produkcji glukozy, co pogorszyłoby, a nie poprawiło kontrolę glikemiczną. Składnik GLP-1 mazdutydu nadpisuje efekt glukozy napędzany przez glukagon poprzez dominujące działanie obniżające poziom glukozy na insulinę i supresję glukagonu w komórkach beta i alfa, podczas gdy ramię glukagonu zachowuje korzyści związane z mobilizacją lipidów i wydatkowaniem energii. Względna moc receptora GLP-1 do glukagonu jest zaprojektowana tak, aby faworyzować efekt netto obniżający poziom glukozy — ważna różnica w porównaniu z potrójnymi agonistami, takimi jak retatrutide gdzie GIP również odgrywa rolę.

Acylowany łańcuch kwasu tłuszczowego przyłączony do reszty lizyny wiąże się odwracalnie z krążącą albuminą surowiczą, tworząc depot osoczowy, który wydłuża efektywny okres półtrwania, umożliwiając podskórne podawanie raz w tygodniu w badaniach klinicznych. Podskórna droga podania jest standardową metodą w badaniach. Mechanizm dystrybucji o przedłużonym uwalnianiu jest analogiczny do systemów kwasów tłuszczowych C18 semaglutydu i C20 tyrzepatydy, ale z inną długością łańcucha i chemią linkera dostosowaną do farmakologii podwójnego receptora mazdutydu.

Opublikowane zastosowania badawcze

Mazdutyd jest stosowany w kontekstach badawczych w laboratorium, które obejmują:

• Badania nad otyłością i składem ciała — przedkliniczne modele gryzoni z DIO, skład ciała (DEXA/MRI), testy spożycia pokarmu, współczynnik wymiany oddechowej i spoczynkowy wydatek energetyczny; kanoniczny peptyd badawczy podwójnego GLP-1/glukagonu
• Przedkliniczne badania w cukrzycy typu 2 — kontrola glikemii, surrogaty HbA1c, dynamika supresji glukagonu, wrażliwość na insulinę w modelach gryzoni na diecie wysokotłuszczowej i db/db; porównanie bezpośrednie z pojedynczym agonistą GLP-1 i podwójnymi komparatorami GLP-1/GIP
• MASLD/MASH (choroba wątroby związana z zaburzeniami metabolicznymi) — zawartość trójglicerydów w wątrobie, ALT/AST, stopnie zwłóknienia; szczególne zainteresowanie ze względu na aktywność mobilizującą lipidy ramienia glukagonu w stłuszczeniu wątroby
• Badania nad wydatkiem energetycznym — pomiar spoczynkowego wydatku energetycznego, aktywacja brunatnej tkanki tłuszczowej, ekspresja genów termogenicznych; mechanistyczna analiza składnika metabolicznego napędzanego przez glukagon
• Badania porównawcze nad agonistami podwójnymi — porównanie bezpośrednie z alternatywnym podwójnym agonistą Tirzepatide (GLP-1/GIP) i potrójnym agonistą Retatrutide (GLP-1/GIP/glukagon); badania nad strategią nakładania receptorów
• Badania kardiologiczne i nerkowe — wpływ na ciśnienie krwi, profile lipidowe, postęp miażdżycy u ApoE^-/- modele; rozwijający się zestaw danych w związku z osiągnięciem fazy 3 przez mazdutyd
• Farmakologia osi glukagonowej — charakterystyka farmakologii izolowanego receptora glukagonowego, dynamika produkcji glukozy w wątrobie, równowaga między supresją glukagonu a agonizmem glukagonu w cząsteczkach podwójnych agonistów
• Badania porównawcze nad inkretynami — porównanie z pojedynczym agonistą GLP-1 (Semaglutide), podwójny agonista GLP-1/GIP (Tirzepatide), oraz potrójnym agonistą GLP-1/GIP/glukagon (Retatrutide).

Szerszy kontekst dotyczący miejsca mazdutydu w krajobrazie metabolicznych peptydów wieloagonistycznych można znaleźć w Retatrutide jako potrójny agonista porównawczy z dodatkiem GIP, Tirzepatide jako alternatywny podwójny agonista wykorzystujący GIP zamiast glukagonu, Semaglutide jako pojedynczy agonista bazowy, oraz Cagrilintide jako alternatywa farmakologiczna kombinacji osi amyliny. Przeglądaj pełną katalog peptydów badawczych w poszukiwaniu powiązanych związków.

Dostępne mocowania i stężenia

MedsBase oferuje Mazdutyd w dwóch rozmiarach liofilizowanych fiolek dostosowanych do typowych długości protokołów badawczych. Każde stężenie dostępne jest w opakowaniach 10-fiolkowych lub 20-fiolkowych z pełną instrukcją rekonstytucji:

Obie moce są tej samej postaci chemicznej (liofilizowany proszek, czystość HPLC 99%+). Dawki kliniczne fazy 3 wynoszą 4–9 mg tygodniowo, więc fiolki badawcze o mocy 5 mg lub 10 mg reprezentują jednorazowe do wielotygodniowe zapasy dawkowania klinicznie równoważnego dla prac in-vivo. Mazdutyd jest stosunkowo rzadkim peptydem badawczym ze względu na złożoność strukturalną i aktywny rozwój kliniczny, co znajduje odzwierciedlenie w cenie za mg w porównaniu z dojrzałymi małymi peptydami syntetycznymi.

Porównanie — Mazdutyd vs Retatrutyd

Mazdutyd i Retatrutide to dwa kanoniczne wieloagonistyczne peptydy metaboliczne zawierające receptor glukagonu w obecnych badaniach. Współdzielą one szkielet GLP-1 + glukagon i różnią się tym, czy aktywują również receptor GIP — Retatrutyd tak (potrójny agonista), Mazdutyd nie (podwójny agonista). Porównanie to jedno z najczystszych w obecnej farmakologii peptydów metabolicznych, ponieważ ramiona GLP-1 i glukagonu są wspólne, izolując wkład składnika GIP.

Główną różnicą farmakologiczną między nimi jest wartość aktywacji receptora GIP w połączeniu z GLP-1 + glukagon. Efekt retatrutydy na masę ciała w fazie 2 jest większy, co sugeruje znaczną korzyść z dodatku GIP, ale bardziej selektywny profil podwójnego agonisty mazdutydy daje potencjalnie czystszy sygnał działań niepożądanych, co może mieć znaczenie dla badań nad długoterminową tolerancją. Dla farmakologii specyficznej dla osi glukagonu, mazdutyda jest czystszym narzędziem badawczym, ponieważ izoluje kombinację GLP-1 + glukagon bez zakłóceń ze strony GIP. Dla badań nad maksymalnym efektem na masę ciała, potrójny agonista retatrutide pozostaje kanonicznym punktem odniesienia.

Przechowywanie i rekonstytucja

Przed rekonstytucją: przechowuj liofilizowane fiolki w lodówce w temperaturze 2–8°C w oryginalnym opakowaniu jako krótkoterminowy zapas roboczy. Do długoterminowego przechowywania nieotwartych fiolek zamrażaj w temperaturze -20°C. Liofilizowana mazdutyda jest stabilna w lodówce do 24 miesięcy i w temperaturze -20°C do 36 miesięcy. Unikaj cykli zamrażania-rozmrażania liofilizowanego proszku.

Procedura rekonstytucji: wstrzyknij wodę bakteriostatyczną wzdłuż ścianki fiolki (nie bezpośrednio na liofilizowany proszek). Dla fiolki 5 mg, 2,0 mL wody bakteriostatycznej daje stężenie robocze 2,5 mg/mL — 0,04 mL dostarcza 100 mcg; 0,2 mL dostarcza 500 mcg; ~1,6 mL dostarcza klinicznie równoważną dawkę badawczą 4 mg. Delikatnie wymieszaj — nie wstrząsaj — i odczekaj 5–10 minut do całkowitego rozpuszczenia (acylowane peptydy rozpuszczają się wolniej niż mniejsze niezmodyfikowane peptydy). Prawidłowo zrekonstytuowany roztwór powinien być klarowny i bezbarwny, bez widocznych cząstek. otrzymuje, przechowuje, nie ma dostępu ani wglądu w dane osobowe przekazywane przez Ciebie dostawcy płatności. Proces weryfikacji odbywa się w całości na platformie dostawcy i podlega jego własnej polityce prywatności oraz standardom bezpieczeństwa. wstrząsaj — i odczekaj 5–10 minut do całkowitego rozpuszczenia (acetylowane peptydy rozpuszczają się wolniej niż mniejsze niemodyfikowane peptydy). Prawidłowo zrekonstytuowany roztwór powinien być klarowny i bezbarwny, bez widocznych cząstek.

Po rekonstytucji: Przechowuj w lodówce w temperaturze 2–8°C i używaj w ciągu 30 dni dla optymalnej stabilności. Nie zamrażaj roztworu po rekonstytucji — cykle zamrażania-rozmrażania degradują integralność peptydu. Wyrzuć każdą fiolkę wykazującą zmętnienie, osad lub zmianę koloru.

Najczęściej zadawane pytania

Do czego stosuje się Mazdutide w badaniach?

Mazdutide jest stosowany w badaniach laboratoryjnych dotyczących podwójnego agonizmu receptorów GLP-1/glukagonu, regulacji otyłości i składu ciała, przedklinicznych modeli cukrzycy typu 2, chorób wątroby MASLD/MASH, wydatku energetycznego i termogenezy oraz porównawczej farmakologii inkretyn wieloagonistycznych w porównaniu z pojedynczym agonistą GLP-1, podwójnym GLP-1/GIP (tirzepatide) i potrójnym GLP-1/GIP/glukagon (retatrutide). Jest to najczęściej cytowany chiński peptyd metaboliczny w obecnej literaturze. Badawcza wersja mazdutide sprzedawana tutaj to otrzymuje, przechowuje, nie ma dostępu ani wglądu w dane osobowe przekazywane przez Ciebie dostawcy płatności. Proces weryfikacji odbywa się w całości na platformie dostawcy i podlega jego własnej polityce prywatności oraz standardom bezpieczeństwa. zatwierdzony przez FDA i dostarczany wyłącznie do badań laboratoryjnych.

Czym Mazdutide różni się od Semaglutide?

Semaglutide to pojedynczy agonista receptora GLP-1. Mazdutide dodaje działanie agonistyczne receptora glukagonu do działania GLP-1. Dodatkowy składnik glukagonu przyczynia się do mechanizmu wydatkowania energii — zwiększonego spoczynkowego tempa metabolizmu, mobilizacji lipidów wątrobowych i aktywacji brunatnej tkanki tłuszczowej — którego nie obserwuje się w przypadku samych agonistów GLP-1. W porównywalnych badaniach fazy 3 mazdutide wykazuje nieco większy efekt redukcji masy ciała niż sam semaglutide (15–17% vs ~15%), ale główna praktyczna różnica polega na mechanizmie utraty wagi: semaglutide działa głównie poprzez zmniejszenie spożycia pokarmu, podczas gdy mazdutide działa zarówno poprzez zmniejszenie spożycia, jak i zwiększenie wydatkowania energii.

Czym Mazdutide różni się od Tirzepatide?

Oba są podwójnymi agonistami inkretyn, ale aktywują różne receptory wtórne. Tirzepatide to GLP-1 + GIP. Mazdutide to GLP-1 + glukagon. Te dwie kombinacje receptorów dają jakościowo różne profile metaboliczne: GIP (tirzepatide) dodaje lipolizę adipocytów w warunkach postu i umiarkowane efekty na wydatkowanie energii; glukagon (mazdutide) dodaje znaczące wydatkowanie energii i mobilizację lipidów wątrobowych. Tirzepatide ma większy zestaw danych z fazy 3 i większy efekt na masę ciała; mazdutide ma unikalny mechanizm dla badań MASLD/MASH ze względu na komponent lipidów wątrobowych napędzany przez glukagon.

Czym różni się Mazdutide od Retatrutide?

Retatrutide jest potrójnym agonistą (GLP-1 + GIP + glukagon). Mazdutide jest podwójnym agonistą, który dzieli ramiona GLP-1 + glukagon, ale brakuje mu komponentu GIP. Efekt Retatrutide na masę ciała w fazie 2 jest większy niż wynik Mazdutide w fazie 3, co sugeruje, że aktywacja receptora GIP dodaje znaczącą korzyść na szczycie GLP-1 + glukagon. Dla badań izolujących konkretnie kombinację GLP-1 + glukagon, Mazdutide jest czystszym narzędziem, ponieważ unika zakłócenia GIP; dla maksymalnego efektu na masę ciała, Retatrutide pozostaje kanonicznym odniesieniem.

Jaka jest typowa dawka badawcza Mazdutide?

Opublikowane protokoły badań przedklinicznych i klinicznych stosują cotygodniowe podskórne dawkowanie z harmonogramem tytracji zaczynającym się od 1,5–3 mg i zwiększającym do dawek podtrzymujących 4–9 mg tygodniowo — zakres dawek stosowany w badaniach fazy 3 GLORY-1 i DREAMS-1. Fiolka 5 mg rozpuszczona w 2,0 mL wody bakteriostatycznej daje 2,5 mg/mL — ~1,6 mL odpowiada badawczej dawce kliniczno-ekwiwalentnej 4 mg.

Czy Mazdutide jest zatwierdzony przez FDA?

Nie. Mazdutide nie jest zatwierdzony przez FDA w Stanach Zjednoczonych, ani przez EMA czy MHRA. Został zatwierdzony przez chińskie NMPA do stosowania u ludzi (jeden z pierwszych podwójnych agonistów GLP-1/glukagon, który otrzymał jakiekolwiek zatwierdzenie regulacyjne na świecie), ale zgłoszenie do zachodnich organów regulacyjnych jest w toku lub oczekujące według aktualnej literatury. Wszystki Mazdutide sprzedawany przez dostawców tylko do celów badawczych poza Chinami jest przeznaczony do badań laboratoryjnych i nie powinien być podawany ludziom.

Jak należy przechowywać Mazdutide?

Liofilizowane fiolki: przechowywać w lodówce w temperaturze 2–8°C dla krótkoterminowego zapasu roboczego lub w temperaturze −20°C dla długoterminowego przechowywania nieotwartych fiolek. Roztwór po rekonstytucji: przechowywać w lodówce w temperaturze 2–8°C, użyć w ciągu 30 dni. Nie zamrażać roztworu po rekonstytucji — cykle zamrażania-odmrażania degradują peptyd. Chronić przed bezpośrednim światłem przez cały czas.

Jak rozpuścić Mazdutide?

Postępuj zgodnie z powyższą procedurą rozpuszczania. Dodaj wodę bakteriostatyczną po ściance fiolki (nie bezpośrednio na liofilizowany proszek), delikatnie obracaj i odczekaj 5–10 minut do całkowitego rozpuszczenia (acylowane peptydy rozpuszczają się wolniej niż mniejsze niezmodyfikowane peptydy). Nie otrzymuje, przechowuje, nie ma dostępu ani wglądu w dane osobowe przekazywane przez Ciebie dostawcy płatności. Proces weryfikacji odbywa się w całości na platformie dostawcy i podlega jego własnej polityce prywatności oraz standardom bezpieczeństwa. wstrząśnij fiolką. Prawidłowo przygotowany roztwór jest klarowny i bezbarwny. Dla fiolki 5 mg + 2,0 mL rozpuszczalnika, stężenie robocze wynosi 2,5 mg/mL.

Jakie mocowania oferuje MedsBase?

MedsBase oferuje Mazdutide w liofilizowanych fiolkach 5 mg i 10 mg. Każda moc jest dostępna w opakowaniach po 10 lub 20 fiolek. Wszystkie fiolki są dostarczane z czystością HPLC 99%+ i certyfikatem analizy dostępnym na życzenie.

Dlaczego Mazdutide aktywuje również receptor glukagonowy?

Strukturalną inspiracją dla mazdutide jest oksyntomodulina, endogenny 37-aminokwasowy produkt przetwarzania preproglukagonu w komórkach L jelita, który naturalnie aktywuje zarówno receptory GLP-1, jak i glukagonu. Podwójna farmakologia nie jest więc sztucznie wytworzona — dziedziczy ją po naturalnym szkielecie oksyntomoduliny. To, co zostało zmodyfikowane, to odporność na rozszczepienie przez DPP-4 oraz acylowanie kwasem tłuszczowym, które zapewnia półtrwanie umożliwiające dawkowanie raz w tygodniu, wraz z precyzyjnym dostrojeniem względnej mocy receptora GLP-1 w stosunku do receptora glukagonu, aby faworyzować efekt obniżający poziom glukozy.

Czy składnik glukagonu powoduje hiperglikemię?

To klasyczny “paradoks glukagonu” w badaniach nad podwójnymi agonistami. Sam glukagon podnosi poziom glukozy poprzez stymulację wątrobowej produkcji glukozy, co pogorszyłoby, a nie poprawiło, stan cukrzycy. W mazdutide składnik GLP-1 nadrzędnie przeciwdziała temu poprzez dominujące działanie obniżające poziom glukozy na insulinę i supresję glukagonu w komórkach beta i alfa, podczas gdy ramię glukagonowe zachowuje korzyści związane z mobilizacją lipidów i wydatkowaniem energii. Opublikowane badania potwierdzają netto obniżenie poziomu glukozy pomimo aktywacji receptora glukagonowego, co pokazuje, że zaprojektowany stosunek mocy GLP-1 do glukagonu osiąga pożądany balans.

Czy Mazdutide powoduje skutki uboczne w badaniach?

Najbardziej konsekwentnym wynikiem są działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, podobnie jak w przypadku innych peptydów osi GLP-1 — nudności, przejściowe zahamowanie apetytu i opóźnione opróżnianie żołądka są zależne od dawki i mają tendencję do osłabiania się po 4–8 tygodniach ciągłego podawania, w miarę jak rozwija się tachyfilaksja receptorów. Wyniki związane ze składnikiem glukagonowym obejmują umiarkowane podwyższenie spoczynkowej częstości akcji serca i (rzadko) przejściowe efekty na ciśnienie krwi. Dane dotyczące długoterminowego bezpieczeństwa wciąż są gromadzone w badaniach fazy 3 w Chinach oraz w ramach nadzoru porejestracyjnego.

Jakie jest półtrwanie Mazdutide?

Mazdutide ma półtrwanie w osoczu wystarczające do podtrzymania podskórnego dawkowania raz w tygodniu w badaniach klinicznych, osiągnięte dzięki odwracalnemu wiązaniu z albuminą surowicy poprzez acylowany łańcuch kwasu tłuszczowego. Dokładne półtrwanie jest nieco krótsze niż semaglutydu (~165 godzin), ale w tym samym reżimie dawkowania raz w tygodniu. Harmonogram dawkowania i projekt badań klinicznych traktują go jako związek w pełni przeznaczony do podawania raz w tygodniu.

Jak długo trwa, zanim Mazdutide wykazuje efekty w badaniach przedklinicznych?

Ostre efekty farmakodynamiczne na tolerancję glukozy i opróżnianie żołądka są wykrywalne w ciągu kilku godzin po pierwszej dawce. Efekty na masę ciała w modelach gryzoni z otyłością indukowaną dietą (DIO) zazwyczaj stają się statystycznie znaczące po 1–2 tygodniach cotygodniowego podawania i nadal narastają przez 8–16 tygodni. Maksymalny efekt na skład ciała rozwija się po 16–24 tygodniach ciągłego podawania, odzwierciedlając trajektorię fazy 3 u ludzi w badaniu GLORY-1.

Czy mogę zamówić Mazdutide z dostawą międzynarodową?

Tak. MedsBase wysyła Mazdutide na cały świat z naszej dedykowanej sieci wysyłkowej peptydów. Zamówienia zawierające wyłącznie peptydy kwalifikują się do naszej samodzielnej usługi wysyłkowej peptydów. Wszystkie zamówienia są wysyłane w opakowaniach z kontrolą temperatury z pełnym śledzeniem i są objęte naszą Polityka Gwarancji Ponownej Wysyłki.

Inne peptydy do badań metabolicznych, składu ciała i wieloagonistycznych

• Retatrutide — Potrójny agonista GLP-1/GIP/glukagon — dodaje GIP do profilu receptorowego mazdutide
• Tirzepatide — Podwójny agonista GLP-1/GIP — alternatywny podwójny agonista wykorzystujący GIP zamiast glukagonu
• Semaglutide — Pojedynczy agonista GLP-1 — kanoniczny komparator bazowy
• Cagrilintide — Analog amyliny — alternatywne podejście kombinacyjnej farmakologii (CagriSema)
• Tesamorelin — Analog GHRH — badania nad tłuszczem trzewnym

Dalsze Materiały

Więcej opcji w Peptydach

Ranking według liczby ostatnich zamówień MedsBase — co wybierają inni klienci w tej kategorii.

BPC-157

US$115.00 – US$705.00Preisspanne: US$115.00 bis US$705.00

Retatrutide

US$310.00 – US$6,515.00Preisspanne: US$310.00 bis US$6,515.00

BAC Water (Woda bakteriostatyczna)

US$50.00 – US$150.00Preisspanne: US$50.00 bis US$150.00

NAD⁺

US$210.00 – US$1,975.00Preisspanne: US$210.00 bis US$1,975.00