Υπερθυρεοειδισμός (υπερδραστήρια θυρεοειδής αδένας) που προκαλείται συχνότερα από τη νόσο του Graves (αυτοάνοση διαμεσολαβούμενη από αντισώματα TSH-υποδοχέα), τοξική πολυοζώδη βρογχοκήλη ή μοναδικό τοξικό αδένωμα. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν απώλεια βάρους με κανονική/αυξημένη όρεξη, παλμούς, τρόμο, δυσανεξία στη θερμότητα, άγχος, συχνές κενώσεις και (στην νόσο του Graves) οφθαλμικά σημεία (προπτωσία, καθυστέρηση βλεφάρων, οφθαλμοπάθεια). Ο κατάλογος Θεραπείας Υπερδραστήριας Θυρεοειδούς της MedsBase περιλαμβάνει τα αντιθυρεοειδή θειοναμίδια που αναστέλλουν την θυρεοειδική περοξειδάση και μειώνουν τη σύνθεση ορμονών.
Διαθέσιμες επιλογές. Το μεθιμαζόλη (το σύγχρονο προτιμώμενο θειοναμίδιο — μία φορά την ημέρα δοσολογία, λιγότερο ηπατοτοξικό από το προπυλοθειοουρακίλιο εκτός από το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης και την θυρεοειδική κρίση) είναι διαθέσιμο ως Methimez. Ο καρβιμαζόλη (το προφάρμακο του μεθιμαζόλη, ευρέως χρησιμοποιούμενο στο Ηνωμένο Βασίλειο/Ευρώπη/Ινδία/Ασία) ως Neomercazole.
Οδηγίες χρήσης. Αρχική δόση για μέτρια νόσο του Graves: μεθιμαζόλη 15–30 mg ημερησίως ή καρβιμαζόλη 20–40 mg ημερησίως, προσαρμοσμένη με βάση τα TSH και ελεύθερο T4 που μετρώνται κάθε 4–6 εβδομάδες. Οι περισσότεροι ασθενείς επιτυγχάνουν ευθυρεοειδική κατάσταση εντός 6–12 εβδομάδων. Μακροπρόθεσμες επιλογές: συνέχιση του αντιθυρεοειδούς φαρμάκου για 12–18 μήνες (40% ποσοστό ύφεσης μετά τη διακοπή στη νόσο του Graves), ραδιενεργή ιωδίνη αποβλάστωση (οριστική αλλά προκαλεί μόνιμο υποθυρεοειδισμό) ή χειρουργική θυρεοειδεκτομή. Β-αναστολείς (προπρανόλολ — δείτε Καρδιά & Πίεση Αίματος) για συμπτωματικό έλεγχο παλμών, τρόμου και άγχους ενώ αναμένεται η επίδραση του αντιθυρεοειδούς φαρμάκου.
Σημαντικό. Υποχρεωτικές προθεραπευτικές βασικές εξετάσεις FBC και LFTs. Τα αντιθυρεοειδή φάρμακα προκαλούν αγκροπενία σε 0,1–0,5% των ασθενών (συνήθως εντός 90 ημερών, υψηλότερος κίνδυνος με υψηλότερη δόση) — ξαφνικός πυρετός, πονόλαιμος, στοματικές ελκώσεις απαιτούν άμεση FBC και διακοπή της θεραπείας εάν υπάρχει ουδετεροπενία. Ηπατοτοξικότητα — το προπυλοθειοουρακίλιο περισσότερο από το μεθιμαζόλη· παρακολούθηση LFT κατά τις πρώτες φάσεις της θεραπείας. Εγκυμοσύνη: προτιμάται το προπυλοθειοουρακίλιο στο πρώτο τρίμηνο (λιγότερο τερατογόνο — μεθιμαζόλη-προκαλούμενη απλασία δέρματος και χοανική ατρησία), μετά εναλλαγή σε μεθιμαζόλη στο δεύτερο τρίμηνο. Ο υποοξύς θυρεοειδίτιδα παρουσιάζεται με υπερθυρεοειδισμό αλλά ΔΕΝ ανταποκρίνεται σε αντιθυρεοειδή φάρμακα (τα NSAIDs και οι β-αναστολείς είναι κατάλληλοι· η σάρωση θυρεοειδούς βοηθά στη διαφοροποίηση). Όλα τα προϊόντα της MedsBase αποστέλλονται από WHO-GMP πιστοποιημένους κατασκευαστές και καλύπτονται από την Πολιτική Εγγύησης Επαναποστολής.