⚡ Snelle vraag — Wat is Lanoxin?
Lanoxin is een 0.25 mg digoxine tablet van GSK — een cardiale glycoside geëxtraheerd uit het vingerhoedskruid (Digitalis lanata). Digoxine is het oudste cardiovasculaire geneesmiddel dat nog steeds op grote schaal klinisch wordt gebruikt (William Withering 1785). Moderne toepassingen: hartfalen met verminderde ejectiefractie (HF-REF) — symptomatisch voordeel en verminderde ziekenhuisopname (DIG-onderzoek 1997, geen sterftevoordeel); frequentiecontrole bij atriumfibrilleren — met name bij sedentaire of oudere patiënten waarbij intolerantie voor bètablokkers andere opties beperkt. Smalle therapeutische index — serumdoel 0,5-0,9 ng/mL bij hartfalen; 0,8-2,0 ng/mL bij AF. Toxiciteit bij >2 ng/mL, vooral bij nierfunctiestoornissen, hypokaliëmie of bij interactie met andere geneesmiddelen. Typische dosering: 62,5-250 mcg eenmaal daags, getitreerd op niveau + frequentierespons. Gecontra-indiceerd bij Wolff-Parkinson-White-syndroom met AF, tweede/derdegraads AV-blok, ernstige bradycardie, hypertrofische obstructieve cardiomyopathie, actieve myocarditis.
📦 Elke bestelling is gedekt door onze Reshipment Assurance Policy — als uw pakket niet binnen 20 werkdagen arriveert, sturen wij het opnieuw.
Waarom bestellen bij MedsBase
Onze generieke medicijnen zijn afkomstig van WHO-GMP gecertificeerde fabrikanten en worden wereldwijd verzonden in discrete, eenvoudige verpakkingen — geen medicijnnaam op de buitenkant van het pakket. Betalingen met kaart worden verwerkt via een gereguleerde processor (betalingsoverzichten vermelden een gereguleerde kaartbetalingprocessor — nooit “MedsBase” of een medicijnnaam). Crypto en SEPA bankoverschrijvingen worden ook geaccepteerd. Elke bestelling wordt ondersteund door ons Reshipment Assurance Policy.
Wat Is Lanoxin?
Lanoxin is 0,25 mg digoxine tabletten van GSK, geleverd in 30-90 tabletten. Digoxine is het referentie-cardiale glycoside, geëxtraheerd uit de bladeren van Digitalis lanata (wollig vingerhoedskruid). Zijn voorganger, digitalis (van Digitalis purpurea), werd in de westerse geneeskunde geïntroduceerd door William Withering in zijn baanbrekende monografie uit 1785 “An Account of the Foxglove” — mogelijk de eerste evidence-based klinische farmacologietekst. Digoxine heeft een smal therapeutisch venster en vereist zorgvuldige individualisering, serumspiegelmonitoring en waakzaamheid voor toxiciteit.
Hoe Digoxine Werkt
Digoxine remt de natrium-kalium ATPase (Na/K-pomp) op myocardiale celmembranen. Downstream-effecten:
- Toename van intracellulair natrium — secundaire vermindering van Na/Ca-uitwisselingsactiviteit, leidend tot toename van intracellulair calcium
- Positieve inotropie — krachtigere hartcontractie. Mild effect, nuttig bij systolisch hartfalen.
- Toegenomen vagale tonus — verlaagde hartfrequentie en vertraagde AV-nodale geleiding. Dit is het dominante ritmecontrolemechanisme bij atriumfibrilleren.
- Neurohormonale effecten — verminderde sympathische activatie, verminderd plasma noradrenaline en renine. Werkingsmechanisme bij HF-REF.
- Geen perifere vasodilatatie of directe afterloadvermindering — in tegenstelling tot ACE-remmers, ARB's en ARNI's die ook de afterload verminderen.
Bewijs en toepassingen
Hartfalen met verminderde ejectiefractie (HF-REF): DIG-onderzoek (1997) — digoxine bij 6.800 HF-REF-patiënten die al ACE-remmers gebruikten, liet geen verschil in mortaliteit zien, maar verminderde ziekenhuisopnames voor hartfalen met 28%. Post-hoc analyses suggereerden dat het voordeel geconcentreerd is bij serumspiegels van 0,5-0,9 ng/ml; hogere spiegels (>1,2 ng/ml) toonden mogelijk schade. Moderne richtlijnen plaatsen digoxine als een add-on voor aanhoudende symptomen ondanks optimale triple/quadruple therapie (ACE-remmer/ARB/ARNI + bètablokker + MR-antagonist + SGLT2-remmer).
Atriumfibrilleren en flutter frequentiecontrole: digoxine was het oorspronkelijke middel voor frequentiecontrole bij AF. De moderne voorkeur gaat uit naar bètablokkers of niet-dihydropyridine CCB's (diltiazem, verapamil) voor de meeste AF-patiënten. Digoxine behoudt een plaats waar intolerantie voor bètablokkers of gelijktijdig hartfalen de andere middelen problematisch maakt; het is ook nuttig bij sedentaire oudere patiënten waarbij een adequate rustfrequentiecontrole haalbaar is zonder de vereiste inspanningsfrequentiecontrole bij actieve patiënten. Modern gebruik voegt vaak digoxine toe aan een bètablokker in plaats van het alleen te gebruiken.
Andere toepassingen: historisch gebruikt bij supraventriculaire tachycardie (nu acuut vervangen door adenosine en definitief door katheterablatie).
Dosering
Laaddosis (snelle digitalisering, acuut AF of HF): zelden gebruikt in de moderne praktijk. Indien nodig: 500 mcg oraal gevolgd door 250-500 mcg met tussenpozen van 6-8 uur tot een totaal van 0,75-1,5 mg over 24 uur.
Onderhoudsdosis: 62,5-250 mcg eenmaal daags. Typische dosis voor ouderen 62,5-125 mcg; typische dosis voor jongere volwassenen 125-250 mcg. Verder verminderen bij nierfunctiestoornissen (digoxine wordt voor 70% renaal uitgescheiden).
Streefserumspiegel: 0,5-0,9 ng/ml bij HF-REF; 0,8-2,0 ng/ml bij AF frequentiecontrole. Meet de trogspiegel (8-12 uur na toediening), 7 dagen na dosisaanpassing.
Monitoring: baseline U&E (kalium en creatinine zijn cruciaal), ECG, digoxinespiegel op dag 7, daarna bij elke dosisaanpassing en jaarlijks eenmaal stabiel. Herbeoordeling bij elke verandering in nierfunctie, bij start van interactieve geneesmiddelen (amiodaron, verapamil, spironolacton, clarithromycine), of bij klinische zorgen over toxiciteit (misselijkheid, visusstoornissen, verwardheid, nieuwe aritmie).
Digoxine-intoxicatie (niveau >2 ng/mL met symptomen):
- Vroeg: misselijkheid, braken, anorexia, verwardheid
- Klassiek: geel-groene visuele stoornissen (xanthopsie), halo's
- Cardiaal: elke aritmie — meest voorkomend atriale tachycardie met AV-blok, ventriculaire ectopie, bidirectionele VT
- Ernstig: levensbedreigende aritmie, hyperkaliëmie (kaliumlekkage door geremde Na/K-pomp is een marker van ernst)
Behandeling van intoxicatie: stop digoxine, corrigeer kalium en magnesium, overweeg digoxine-specifieke antilichaamfragmenten (DigiFab) bij levensbedreigende aritmie of kalium >5 mmol/L bij acute vergiftiging.
Contra-indicaties
- Wolff-Parkinson-White-syndroom met atriale fibrillatie (kan ventriculaire respons versnellen via accessoire route, wat VF veroorzaakt)
- Tweede- of derdegraads AV-blok zonder pacemaker
- Hypertrofische obstructieve cardiomyopathie (HOCM) — positieve inotropie verergert uitstroomobstructie
- Actieve myocarditis
- Ventriculaire tachycardie of fibrillatie (inotroop kan verergeren)
- Ernstige bradycardie of sick-sinussyndroom
- Baseline intoxicatie met digoxine (controleer niveau)
- Overgevoeligheid voor digoxine
Zwangerschap: relatief veilig indien nodig; passeert de placenta; wordt af en toe gebruikt bij de behandeling van foetale tachyaritmie. Borstvoeding: compatibel.
Geneesmiddelinteracties
- Amiodarone — verhoogt de digoxinespiegel met 50-100%. Halveer de digoxinedosis bij start van amiodaron.
- Verapamil, diltiazem — verhoogt de digoxinespiegel met 50-70% en voegt bradycardie toe. Verlaag de dosis; monitor niveaus.
- Chinidine, dronedaron, propafenon — verhoogt de digoxinespiegel aanzienlijk.
- Spironolacton, eplerenon — verhoogt de digoxinespiegel licht (P-glycoproteïne competitie).
- Clarithromycin, erythromycin, azithromycin — verhoogde digoxinespiegels (darmmicrobioom + P-gp-effecten). Controleer.
- Lis- en thiazidediuretica — hypokaliëmie versterkt digoxine-toxiciteit. Controleer kalium; voeg indien nodig spironolacton of eplerenon toe.
- Bètablokkers, niet-DHP CCB's — additieve bradycardie en AV-blok.
- Cholestyramine, antacida, zemelen — verminderen de opname van digoxine. Houd een interval van 2 uur aan tussen doses.
- Rifampicine, Sint-Janskruid — lagere digoxinespiegels door P-gp-inductie.
Opslag
Bewaar Lanoxin onder 25°C. Buiten bereik van kinderen houden.
Veelgestelde vragen
Waarom zijn bloedtesten nodig bij Lanoxin?
Digoxine heeft een smal therapeutisch venster — effectieve en toxische niveaus liggen dicht bij elkaar, en toxiciteit kan levensbedreigend zijn. Serumspiegels worden gemeten bij aanvang (na 7 dagen op een stabiele dosis), bij elke dosisaanpassing, bij veranderingen in nierfunctie, bij start van interactieve medicatie en bij symptomen die op toxiciteit wijzen (misselijkheid, visusveranderingen, nieuwe aritmie).
Wat zijn de tekenen van digoxine-intoxicatie?
Vroeg: verlies van eetlust, misselijkheid, braken. Klassiek: geel-groene veranderingen in het zicht of halo's rond lichtbronnen. Cardiaal: nieuwe hartkloppingen of aritmie. Neurologisch: verwardheid, vermoeidheid. Als een van deze symptomen optreedt, stop dan met het medicijn en zoek dringend medisch advies — controleer digoxinegehalte, kalium en ECG.
Kan ik ibuprofen innemen met Lanoxin?
Chronisch NSAID-gebruik is riskant — NSAID's verminderen de nierfunctie, wat de digoxinespiegel verhoogt (digoxine wordt voor 70% via de nieren uitgescheiden). Gebruik paracetamol voor chronische pijn.
Wat als ik een dosis vergeet?
Neem het in zodra u het zich herinnert, tenzij er meer dan 12 uur zijn verstreken — in dat geval sla de vergeten dosis over en hervat normaal. Neem geen dubbele dosis. Een vergeten dosis verstoort zelden de bloeddruk of het ritme.
Waar kan ik Lanoxin online kopen?
U kunt Lanoxin (digoxine 0,25 mg, 30-90 tabletten) kopen bij MedsBase met discrete verpakking en wereldwijde verzending.
Gerelateerde hart- en hypertensiemedicijnen
- Aldactone — Spironolacton (niet-selectieve MR-antagonist)
- Amlopres AT — Amlodipine + Atenolol combinatie
- Aten — Atenolol (bètablokker)
- Cardace — Ramipril (ACE-remmer)
- Ecosprin — Aspirine 75/150 mg
- Lipvas — Atorvastatin 10/20/40 mg
- Bekijk alle hoge bloeddruk medicijnen
Gerelateerde alternatieven
Andere producten in Chronische aandoeningen die klanten ook bekijken:


































Beoordelingen
Er zijn nog geen beoordelingen